A A A

Historia Wsi

Od czasów średniowiecza nazwa Jasiona (Jassona) wskazuje na jej pochodzenie słowiańskie i jest wzmiankowana w 1233 r.

W źródłach niemieckich istniało tu duże rozlewisko wodne

utworzone przez rzekę Prudnik .

W pobliżu tego rozlewiska znajdowało się osiedle, którego mieszkańcy zajmowali się produkcją węgla drzewnego .

Obok osiedla powstawały wysypiska popiołu zwanego po niemiecku Eschen .

Od nazwy tego popiołu pochodzi pierwsza nazwa osiedla Jaschinka.

W wieku XIII i XIV do osiedla tego przybywali osadnicy z Niemiec zachodnich i zakładali swoje gospodarstwa.

Byli to tak zwani KUHBAUERS-rolnicy wykorzystujący krowy jako siłę pociągową do uprawy roli i transportu gospodarczego.

W roku 1534 Jasiona liczyła 17 mieszkańców ,a w 1830 było ich 320.

Przybywający tu osadnicy z Niemiec zachodnich wpłynęli na rozwój osady i zmiany jej nazwy na JASSEN .

Najstarszą budowlą w osadzie był młyn wodny .

Przechodził on różne koleje losu i nadal pozostał młynem ,ale napędzanym już energią elektryczną (obecnie nieczynny).

Inna znaną budowlą w Jasionie był dom nr 33 liczący ponad 400 lat .

Stanowił on jedyny taki zabytek w okolicy.

Dom był kryty słomą,miał niski sufit i małe okna .Niestety dom stał się ruiną ,a później całkowicie rozebrany.

Inną znana budowlą w Jasionie była drewniana szkoła z 1779 roku, której fragmenty zachowały sie do dnia dzisiejszego na posesji nr 23.

Do budowy tej szkoły w dużej mierze przyczynił się ks. Proboszcz Koniger Z Prudnika , który opiekował się wiernymi z Jasiony .

W pobliżu drewnianej szkoły wybudowano w 1900 roku wiejski kościółek .

Fundatorem kościółka był gospodarz Schneider nr.42,a po jego śmierci budowę dokończył Richard Nafe.

Kościółek w ciągu wielu lat ulegał przebudowie i modernizacji .

Więcej informacji na temat w historii kościoła.

Po prawie 130 latach drewniana szkoła nie spełniała wymogów nowych czasów,

nie posiadała wystarczającej powierzchni w stosunku do wzrastającej liczby dzieci .

Postanowiono wybudować nową murowaną szkołę,która stanęła na krańcach południowo-zachodnich wsi w 1908 roku.

W szkole mieściły się dwie sale lekcyjne , a od strony południowej budynku urządzono mieszkania dla dwóch nauczycieli .

Szkoła w Jasionie prowadziła swą działalność do 1975 r.od tego roku została włączona do Zbiorczej Szkoły Gminnej w Lubrzy .

Dzieci w wieku szkolnym są codziennie dowożone do szkoły podstawowej i gimnazjum.


Do roku 1939 w Jasionie było ponad 400 mieszkańców,ale liczba ta ulegała zmianom .

Głównym zajęciem mieszkańców była praca na roli,kilku znalazło zatrudnienie w miejscowym młynie i cegielni ,

oraz w różnych zakładach w Prudniku .

We wsi było rozwinięte rzemiosło .Istniały dwa warsztaty stolarskie, warsztat szewski, kowal , dwie restauracje , sklep towarów spożywczych i przemysłowych, piekarnia , restauracja,poczta.

Okres II wojny światowej przyniósł straty w ludności Jasiony.

W czasie I wojny światowej zginęło 27 żołnierzy , natomiast w II wojnie światowej zginęło 29 żołnierzy i ponad 17 osób cywilnych .

Po zakończeniu II wojny światowej większość ludności niemieckiej z Jasiony pozostała na miejscu, a od maja 1945 przybywała ludność polska z Kresów Wschodnich i Polski Centralnej .

W latach 1945-1946 do Jasiony przybywała ludność polska wysiedlona z za Buga i częściowo z Polski centralnej .

W tym czasie ludność polska zamieszkiwała w jednych domach z ludnością niemiecką .

Okres wspólnego zamieszkiwania trwał ok. jednego roku.

W roku 1946 ludność niemiecka z Jasiony wypełniona goryczą lat wojennych i realiami powojennymi przesiedlała się do Niemiec,

by tam na nowo organizować swe życie .

W 1950 roku powstała Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna , ale została szybko rozwiązana ,bo juz w 1957 roku .

W 1960 roku ponownie została zorganizowana RSP na bazie wcześniej istniejącej spółdzielni w budynkach należących do miejscowego młyna . Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna w Jasionie prężnie rozwija się do dnia dzisiejszego.

Znaczny wpływ na rozwój wsi miał Urząd Gminy w Lubrzy .

Dzięki życzliwej współpracy w Jasionie wykonano kilka inwestycji, jak wodociąg wiejski,  telefonizacja, oraz modernizacja nawierzchni dróg wiejskich i chodników.